السلام علیک یا سید الکریم(علیه السلام)

زیارت از شیوه های مهمّ زنده نگه داشتن نام و یاد و خاطره پاکان و صالحان است که همواره در فرهنگ اسلامی بر آن تاکید شده است. تشویق های بسیاری در مجموعه روایات نسبت به زیارت مرقد رسول اکرم صلی الله علیه و آله وسلم و زیارت سیدالشهداء علیه السلام و ائمه اطهار و امام زادگان به چشم می خورد که این کار علاوه بر آثار تربیتی برکات معنوی فراوانی در پی دارد. از جمله کسانی که در روایات نسبت به زیارت او سفارش شده است، حضرت عبدالعظیم علیه السلام است که از این سفارش تا حدودی عظمت شخصیت و جایگاه والای او در نزد اهل بیت علیهم السلام معلوم می گردد. حتی در ضمن یکی از روایت های حضرت هادی علیه السلام آمده است که فرمودند: «هرکس قبر اباالقاسم [حضرت عبدالعظیم علیه السلام ] در ری(با شروط آن) زیارت کند، خداوند پاداش او را بهشت قرار می دهد».
بخشی از زیارت حضرت عبدالعظیم علیه السلام

سلام بر تو ای بنده شایسته و وارسته خدا؛ سلام بر تو ای اباالقاسم، فرزند امام مجتبی علیه السلام ؛ سلام بر تو ای که در زیارت تو امید پاداش زیارت سیدالشهداء هست؛ سلام بر تو. خداوند میان ما و شما در بهشت، آشنایی برقرار کند و ما را در گروه شما محشور گرداند و از حوض کوثر جدّتان پیامبر صلی الله علیه و آله وسلم به دست علی بن ابی طالب علیه السلام سیراب سازد ... از خداوند می خواهم که در راه شما به ما شادی و گشایش دهد و ما و شما را در جوار جدّتان محمد صلی الله علیه و آله وسلم گردآورد و معرفت شما را از ما نگیرد ... .

با دوستی شما و بیزاری از دشمنانتان و تسلیم بودن در برابر خدا به شما تقرّب می جوییم ای سرور من، برای ورود به بهشت شفیع من باش؛ چرا که تو نزد خداوند مقام بلندی داری. خدایا، از تو می خواهم سرانجامم را به سعادت ختم سازی و ایمان و ولایتی را که دارم از من نگیری ... خدایا به کرم، عزّت، عافیت و رحمتت قسم دعایم را مستجاب و زیارتمان را قبول کن و بر محمّد خاندانش درود فرست.

گوشه‌هايي از زندگاني حضرت عبدالعظيم حسني(علیه السلام)

ابوالقاسم عبدالعظيم بن عبدا... حسني(ع) در سال 173 ه.ق در شهر مدينه به دنيا آمد. پدر وي «عبدا...» و مادرش «فاطمه» دختر «عقبة‌بن‌قيس» بود. نسبت وي با چهار واسطه به امام حسن مجتبي(ع) باز مي‌گردد. به همين علت حسني شهرت يافت.

در كتاب «عمده‌الطالب» نام برادران حضرت عبدالعظيم اينگونه بيان شده است: «احمدبن عبدا...»، «حسن‌بن عبدا... (معروف به مهفهف)»، «محمدبن‌ عبدا...»، «حسن‌بن عبدا...».او محضر مبارك «امام رضا(ع)»، «امام موسي كاظم(ع)»، «امام علي‌النقي(ع)» «امام محمدتقي(ع)» را درك و از «امام رضا(ع)»، «امام هادي(ع)» و «امام محمدتقي(ع)» روايات و احاديث بسياري نقل كرده است. وي در نظر ائمه معصومين و علماي شيعه به عنوان فردي دانشمند، راوي حديث، مورد اعتماد (ثقه)، آگاه در مسايل ديني، آشنا به احكام قرآني، داراي اعتقادات نيكو، صفاي باطن شناخته شده است.«امام هادي(ع)»‌ اشخاصي كه براي سوالات و مشكلات خود به آن حضرت مراجعه مي‌كردند به پيش وي مي‌فرستاد و مي‌فرمود: از وي راهنمايي بخواهيد. سخن حضرت در نظر مردم به منزله سخن امام به حساب مي‌آمد.

نقل شده است روزي حضرت سيدالكريم به خدمت «امام هادي(ع)» رسيد و عقايد ديني خود را به آن حضرت عرضه داشت. «امام هادي(ع)» ايشان را تأييد كردند و فرمودند. تو از دوستان و نزديكان ما هستي. اين ديدار حضرت با «امام هادي(ع)» به خليفه گزارش شد و خليفه دستور دستگيري حضرت را صادر كرد. حضرت نيز براي مصون ماندن از خطر به صورت ناشناس از شهري به شهر ديگري مي‌رفت تا به ري رسيد و آنجا را براي سكونت انتخاب كرد. وي در كوي سكة‌الموالي در محله ساربانان در زيرزمين يكي از خانه‌هاي شيعيان مدت زيادي را زندگي كرد. حضرت روزها را روزه مي‌گرفت و شب‌ها را عبادت مي‌كرد.از آثار «حضرت عبدالعظيم(ع)» تنها قريب 80 حديث و 2 كتاب به نام‌هاي «خطب» كه حاوي فرمايشات امام علي(ع) و «يوم دليله» كه به گفته «صاحب‌بن‌عباد» شامل اذكار روز و شب است.